و توشه براى آخرت بر ميدارند و مردمان فاجر بامانى و آمال آن را ميگذرانند با آنكه وقتى كه انسان در او مىباشد ايّام نيست بلكه ساعات است و ساعات هم نيست بلكه زمانهائى است كه كمتر از چشم بر همزدن است ( 1 ) و در كتب حكميّه است كه ايّام سه روز است ، روز گذشته باعث موعظه و پند است ، روز حاضر روز غنيمت و عملست روز بعد روز آرزو و املست و بدان بدرستى كه مردم در دنيا بر يكى از اين سه حال ميباشند درجات و دركات و محاسبات پس هر كه در دنيا عمل بحسنات كند در آخرت اهل درجات باشد و كسى سيّئات و گناهان را ترك كند در آخرت نجات خواهد يافت از دركات و كسى كه ترك كند در دنيا لذّات را خلاص شود در آخرت از محاسبات ( 2 ) و بدان اى پسرك من كه با انصافترين مردم كسى است كه سه صفت بر او جمع باشد تواضع از روى رفعت و زهد از روى قدرت و انصاف با مردم از روى قوّت ( 3 ) و بر تو باد بقناعت كه در آن سه خصلت است صيانت و حفظ نفس و عزّت شأن و افكندن مئونه سنگين و احسان مكن بسه نفر يكى به شخص لئيم كه بمنزله زمين شوره‌زار است و تخم احسان در او ضايع مىشود و ديگر شخص فحش دهنده كه خيال مىكند احسان تو با او بسبب فحش اوست و ديگر شخص احمق كه قدر احسان ترا نميفهمد و بدان كه از براى شكر سه منزل است شكر بالاتر از خودت باطاعت اوست و شكر نظير تو بمكافات اوست و شكر پست‌تر از تو باحسان با اوست اى پسرك من از سه نفر حاجت مخواه از دروغگو كه حاجت ترا نزديك مىكند بقول